| Rating: | ★★★★ |
| Category: | Movies |
| Genre: | Mystery & Suspense |
Behind that blurred vision,
Everyone wears the mask of victim.
Which measurement should we apply,
To take the depth of pain in blind.
(BS)
လမ္းျခမ္းအ၀ါကို ျမင္လို႔
ေကာင္းကင္ကို မျမင္လိုက္ဘူး။
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
ရြာရိုးကိုးေပါက္ ေ၀းခဲ႔မိတယ္။
ေကာင္မေလးေရ
ငါ့ရဲ႕
အေမတစ္၀က္၊ ေဆာင္းရာသီတစ္၀က္ ေကာင္မေလးေရ
ငါ႕ကို ကယ္ပါ။
ငါ႔ကို ကယ္တင္တယ္လို႔ သေဘာမထားဘဲ
ငါ႔ကိုပဲ ကယ္ပါ
မင္းရဲ႕ အျဖဴ တစ္၀က္ရဲ႕ အျဖဴတစ္၀က္ေလာက္
ငါ႔ကို ဆြတ္ေပးပါ။
ရင္ဘတ္က ၾကယ္ေငြ႕ေတြ ၿဖာက်လာတဲ႔အထိ
ငါ ပြင္႔ပစ္လိုက္ခ်င္လို႔ပါ။
*********************************************************
ဂမၻီရ သစ္ပင္မွာမွ
စြယ္ေတာ္ပြင္႔အို ရွာခ်င္တဲ႔လက္
ကားစင္တင္ၿပီး မီးရႈိ႕သတ္မယ္။
လၿပည္႔၀န္းေရ
ပန္းကႏၱာရမွာ
အမုန္းေတြ လဲ႔ၿပာကြဲအက္
ငါဟာ
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ၿပန္တူးေနတဲ႔
ေပါက္ခၽြန္းတစ္လက္ကြဲ႔ သိရဲ႔လား။
ၿခေသၤ႔နဲ႕ ဘယ္လိုတိုက္တိုက္
ဘီလူးနဲ႔ ဘယ္လိုကိုက္ကိုက္
ခ်စ္မိသူေလာက္ေတာ႔
ဘယ္သူမွ လူမိုက္ မမည္။
ကေ၀မီးေတာက္
ေဆာင္းဦးေပါက္ အရက္တစ္အိုး
ၿမဴခိုးေ၀ေ၀ေက်ာက္ခဲမ်ား
ငါ႔ကိုထားခဲ႔ပါ။
ေတေလမွတ္တိုင္
ေမ်ွာ္စင္ေတြထက္ ပိုခိုင္လာရဲ႔
ေၿခေထာက္ကတစ္ၿခား လမ္းတစ္ၿခား
ငါဘယ္ေတာ႔မွ မသြားဘူး မိန္းကေလးေရ။
***************************************************
သံေခ်းတစ္ထပ္ ရႊံတစ္ထပ္မို႕
သူတို႕ရဲ႕ စိတ္အတင္အခ်က္ုိ
မင္း ဘယ္လိုမွ ဖတ္လို႕ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။
အာေငြ႕မႈတ္သံေတြ ၾကားမွာပဲ
ရယ္ကာေမာကာ တစ္ေႏြလံုးပိတ္
ကိုယ္႕ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ ကိုယ္ အိပ္ပစ္လိုက္ကြယ္..
ခ်စ္သူေရ
ေလာကမာယာဆိုတာ
အတီးခံရတဲ႕ ဗံုေတြရဲ႕ ဂီတပါပဲ။
စစ္တုရင္ တစ္ပြဲလံုးကို
ဆြဲေမွာက္ ခံလိုက္ရေပမယ္႕
..
ဘာၿဖစ္လဲ
၀မ္းမနည္းေၾကး
တို႕ေတြ ရြာသြန္းၾကရံုေပါ႕။
ယံုၾကည္ထားစမ္း
ေရခိုးေရေငြ႕ကလည္း
ပင္လယ္ကို ပစ္ေပါက္ စိုက္ပ်ိဳး ႏိုင္တယ္ဆိုတာ။
****************************************************
ေနၾကတ္ခ်ိန္
အဂၤါဆိုတဲ႕ ေန႕တစ္ေန႕က
ငါ႕ကို အကုန္ယူသြားတယ္။
ငါ႕မွာ..တစ္ေယာက္ထဲ ၿဖစ္ေနရတဲ႕ အထဲ
ေ၀ါကနဲ ေပ်ာက္ဆံုး လိုက္ရ။
ဘယ္ေဆာင္းဥတုကမွ
လက္သင္႕မခံတဲ႕ ဆီးႏွင္းတစ္စက္လို
ေႏြရာသီေတြဆီ လွည္႕ထြက္ခဲ႕ရ။
အရွင္လတ္လတ္ လြမ္းလိုက္ရတာ
ဘာနဲ႕မွကို မတူေတာ႕ဘူး
မပြင္႕ဘဲ ဖူးခဲ႕ရတဲ႕ ေကာင္မို႕
...
ေမွာင္တယ္။
လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ ငါေတြးမိရဲ႕
ေက်ာက္တံုးေပၚ တင္အေသြးခံရတဲ႕ဓါးလို
ငါလည္း အစားခံေနရခ်ိန္..လို႕။
*******************************************
ဗီးနပ္(စ္)တဲ့
မီးဖိနပ္ကို စီးရတဲ့ ကေခ်သည္
သူ႕အတြက္ တီးလုံးကိုေတာ့
မိုးေလး နည္းနည္း အုံ႔ေပးၾကပါကြယ္..။
************************************************
ေယဘုယ်၀ိညာဥ္
င့ါကိုေတာ့ ခြင့္ေတာင္းသင့္ပါတယ္
ငါ့ႏွာေခါင္းေပၚတက္ၿပီး
ဘယ္သူလာ အသက္႐ႈေနတာလဲ ..
မင္းကသာ
ဟုိဘက္က အပ္နဲ႔ မမႈတ္ဘူးဆိုရင္
မင္းလက္ထဲကေျပာင္းကို
ဒီဘက္က ငါေခ်ာင္းၾကည့္ရဲမွာပါ .. ။
ငါက ..
ေတြ႕ေနက်၊ ျမင္ေနက်၊
႐ိုး႐ိုးလူမ်ိဳးေပါ့
ပန္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာက္႐ိုးနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္
အရမ္းလာပစ္ေပါက္ရင္ေတာ့
ေၾကာက္တတ္တဲ့ ေကာင္မ်ိဳးေလ ..။
ေဆာင္းတစ္ခုမွာ
ပါ၀င္ခဲ့ဖူးတဲ့ ႏွင္းတစ္စက္လို
စာရင္းလည္းမရွိ၊ နံပါတ္လည္းမသိ
ဘယ္အထိမွလည္း မႀကီးက်ယ္ပါဘူးကြယ္ .. ။
ငါက ... သာမညလူ .. ။
ငါက ... ေယဘုယ်လူ ..။
ဆပ္ျပာပူေဖာင္းလို
အေရခြံတစ္ထပ္ ခြာလိုက္ရင္ပဲ
အထဲမွာ ဘာမွက်န္မွာ မဟုတ္တဲ့လူ ... ။
ဘယ္သူကမွ မသိဘူး ဆိုရင္ေတာင္
ငါ့ကိုယ္ငါေတာ့ သိတာေပါ့
သိပ္ကို သိတာေပါ့ကြယ္ .. ။
“အေ၀းႀကီးေ၀းရေစမယ္ .. ” တဲ့
ပင္လယ္က
သူ႔တစ္ကိုယ္လံုးကို
ဖြင့္ၿပီးေျပးတယ္။
မီးျပတိုက္က ..
ကဆုန္ေပါက္ၿပီး ေျပးမလိုက္ပါဘူး။
သူ႔အလင္းလဲ့မႈန္နဲ႔
ပင္လယ္သားေပါက္ကေလးရဲ့ဖြင့္ပြဲကို
.. ျပည့္စံုေစလိုက္တယ္။
***************************************************
`ဒုိင္ယာရီရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာ´
ႏွင္းစက္လက္တြဲခိုေနတဲ့
စံပယ္အိုေလးေရ . . .
ဒီ လကြယ္ညမွာပဲ
ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြကို
ျဖည္ခ်လုိက္ပါေတာ့။
တခ်ဳိ႔လူေတြက
ဘ၀မွာ ၾကယ္ေတြေႀကြက်ခဲ့သတဲ့
ၿငိမ္သက္စြာ ခရီးႏွင္ၾကဦးေပါ့ကြယ္
ကိုယ့္မွာက . . .
ေနေတြ လေတြေတာင္ ေႀကြက်ခဲ့ဖူးပါတယ္။
``သြားေတာ့မယ္ေနာ္ . . .
ကံႀကံဳရင္ ျပန္ဆံုၾကဦးမွာေပါ့´´လို႔
ကံမေကာင္းသူတို႔ရဲ႕
မႈိုင္းညဳိ႕ေသာလမ္းခြဲ
ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြ အၿပဳိင္းအရုိင္းလြင့္ႀကဲေနတယ္။
(ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အျပစ္ပါပဲ)
ေလရုိင္းေတြ ၀ုိင္း၀န္းကိုက္ခဲၾကတဲ့
မီးလွ်ံစတစ္ခုလို ျပာညဳိယိမ္းထုိး
ျပကၡဒိန္မွာေတာ့
နက္ဖန္ခါဟာ နာမည္ဆိုးမရွိပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ . . .
လြမ္းဆြတ္ေနသူတစ္ေယာက္ရဲ႕
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ အိပ္မက္မ်ား
ႏွင္းဆီေခၽြရထားမွာ
စူးစူး၀ါး၀ါး ဥၾသဆြဲပစ္လုိက္တယ္။
ဒီည . . .
ေနာက္ည . . .
ဘယ္လိုမွ နိဂံုးခ်ဳပ္မရပါဘူး
ဘီလူးဖမ္းသလို ၾကမ္းတဲ့လကၤာ
ငွက္ဆိုးေတြအိပ္မွ
တိတ္တဆိတ္ ကိုယ္ေရးလုိက္ပါတယ္။
``ေပ်ာ္ခြင့္မပိုင္ေသာ
ဒုိင္ယာရီ၏ ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာထက္၌´´
နတ္သူရူးေတြ ႀကဲပက္တဲ့
ေကာင္းကင္ဘံုက အက္ဆစ္တစ္စက္လို
ရွအက္ေၾကကြဲ ရွ - -အက္ - -ေၾက - -ကြဲ . . .
မင္နီေတြနဲ႔ `ရဲ´လို႔ေပါ့ကြယ္။ ။
**************************************************
ကြ်န္ေတာ္နဲ႔တိမ္ညိဳနိမိတ္
ဒီလမ္းမွာဘယ္သူ႔ကိုမွ ေခၚမသြားဘူးဆိုရင္ေတာင္
ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ဖိနပ္ကေလးကိုေတာ့ ေခၚသြားရမွာပဲ။
ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးက ေျပာတယ္ေဖေဖ...
ေျမျပင္က ဘာမွမေျပာင္းလဲပါဘူး
ေျခေထာက္ေတြကသာ ေျပာင္းလဲေနၾကတာတဲ့။ ။
******************************************************
စစ္မက္ၿပိဳင္မိုး
ၾကယ္ကေလးေတြ စီးခ်င္းမထိုးၾကပါနဲ႔။
မိုးခ်ဳပ္အိမ္ျပန္
လမင္းကို ပန္တဲ့မိန္းကေလး
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အိပ္စက္ေနလုိ႔ပါကြယ္
*********************************************************
