ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး . . .

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး . . .

သစ္ပင္ေတြကို လြမ္းတယ္။

ကိုယ္ရွဴသြင္းေနရတဲ့ေလကိုေတာင္ မယံု၀့ံတဲ့ဘ၀မွာ

မကမ္းတဲ့လက္ကိုလည္း ငါ မေမွ်ာ္လင့္ရဲေတာ့ဘူး။

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး . . .

ရြက္ေၾကြေတြကိုလြမ္းတယ္။

ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္သတိေပးခဲ့ပါတယ္

လက္ရည္မတူဘူး

ေရွ.မတိုးနဲ႔ လို႔

အင္းေလ . . . အိပ္မက္ဆိုတာက တားလို႔မွမရတာ။

တာယာမင္းေ၀ေျပာသလို မ်ဥ္းတေၾကာင္းေအာက္မွာ

လူမိုက္အျဖစ္စာရင္းေပါက္ဦးမွာေပါ႔။

ရပါတယ္ . . .

ကိုယ္ကစၿပီး စိန္ေခၚခဲ႔သူကိုး . . .

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး

သစ္ရြက္ေတြေလတိုးသံကိုလြမ္းတယ္။    ။

(BS)