ခ်စ္သူေရ . . .
ငုေတြ ပြင့္ေနၿပီ . . .
သူလိုလို ကိုယ္လိုလိုလုပ္တတ္တဲ့ ငုနဲ႔ ပိေတာက္ကို ကိုယ္အခုထိ လြဲလို႔ေကာင္းေနတုန္းပဲ။
ကိုယ့္ေမြးေန႔မေရာက္ခင္ ပြင့္သြားလိုက္ၾကတဲ့ ပိေတာက္ေတြဟာ . . .
တကယ္ေတာ့လည္း ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး။
ၾကားမိေသးလား . . . တေန႔က ကိုယ္ဟာေမ်ာက္တစ္ေကာင္ ျဖစ္သြားလို႔တဲ့။
ေသတၱာထဲက ေခါင္းထြက္ေနတဲ့ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ေပါ့။
ပြဲေတာ္ႀကီးမွာ ကလယ္ကလယ္ျဖစ္လို႔ . . .
ကိုယ့္ဦးေႏွာက္ကို ဇြန္းနဲ႔ တစ္ဇြန္းခ်င္း ခပ္စားေနၾကေလရဲ႔။
ခက္ေတာ့ ခက္သား . . .
မနက္ျဖန္အတြက္ ေမႊးရမယ့္မီးက ကိုယ့္ဘ၀နဲ႔ ထင္းဆိုက္မွ ေလာင္မယ္တဲ့ေလ။ ယပ္ခပ္သူေတြ ေအးခ်မ္းေစ။
အရူးတစ္ေယာက္မို႔လို႔ အမဲသားမစားဘူး . . . ဘာျဖစ္လဲ။
တကယ္ ရုပ္ဆိုးလုိ႔ စုန္းယိုးၾကတာ . . . ေနပေလ့ေစ။
ေခ်ာ္လဲတယ္ပဲေျပာေျပာ . . . ထိုင္ခ်လိုက္တယ္ပဲဆိုဆို
ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ္ျဖစ္ေနဦးမယ္ ခ်စ္သူ။
ငိုခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ ငိုႏိုင္တဲ့သူေတြကို ကိုယ္မနာလိုဘူး . . .
တခ်ိဳ႕ကလည္းေျပာျပၾကပါတယ္
အလယ္အလတ္လမ္းမွာေတာ့ မတ္မတ္ႀကီး အစြန္းထြက္မေနနဲ႔ . . . တဲ့ေလ။
ဒီလိုေတာ့လည္း ဟုတ္သား။
အဲဒီ ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတဲ့ေကာင္ေတြကို ေျခစုန္ကန္ပစ္ခဲ့။
တစ္ဂိုး ႏွစ္ဂိုး . . .
ကဲ . . . ဘယ္လိုမနက္ခင္းမ်ိဳးကိုမွ ဗ်ိဳ႔ဟစ္ၿပီး မႏႈိးေတာ့ဘူး။
ခ်စ္သူရယ္
တကယ္တမ္းက်ေတာ့လည္း ဘ၀ဆိုတာက အျဖဴနဲ႔အမည္း မသဲကြဲတဲ့ လမ္းႀကီးရယ္ပါ။
ေနရထိုင္ရတာ မြဲတဲတဲ။ စားရေသာက္ရတာလည္း သဲတက်ိက်ိနဲ႔။
တစ္ခါတစ္ေလမ်ား အသက္ဆိုတဲ့ဟာကုိ ဖက္ႀကီးနဲ႔ ထုတ္ထားရေသးတယ္။
ကိုယ္ တ ကယ္ မ ေပ်ာ္ ဘူး ခ်စ္ သူ . . .
ရင္ဘတ္ထဲက ဒဏ္ရာေတြ မက်က္ေသးတဲ့အခ်ိန္မို႔ ကိုယ့္စကားေတြက မီးခိုးအရမ္းအူတယ္။
စိတ္ကူးေတြက ေညွာ္ေစာ္နံတယ္။
ေျခလွမ္းတိုင္းမွာ လူပီသျခင္းေတြ တစ္ဖဲ့ၿပီးတစ္ဖဲ့ ပဲ့ေၾကြ။
ယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ မူးမူးရူးရူး ေအာ္ဆဲ . . .
ဒီရင္ထဲကို သဲနဲ႔သာ က်ံဳးပက္လိုက္ပါေတာ့ ခ်စ္သူ။
အေဖကေတာ့ ကိုယ့္ကို ေျပာတယ္ . . . နတ္အိုးကြဲႀကီး . . . တဲ့။
နတ္စင္ေပၚထားမရ၊ ေသးအိုးလည္းလုပ္မရနဲ႔ အသံုးမက်တဲ့ နတ္အိုးကြဲၾကီးတဲ့။
ထားပါေတာ့
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ ခုတင္ေခါင္းရင္းက ေဆးေျခာက္လိပ္ေလးကို လြမ္းတယ္ . . .
ဘုရားမွာ အခိုးခံခဲ့ရတဲ့ ကိုယ့္ဖိနပ္အျပာေလးကို လြမ္းတယ္ . . .
ဒါေပမယ့္လည္း ခ်စ္သူရယ္ . . .
ကိုယ္ဆိုတဲ့သူကလည္း ေပးၿပီးသားဆိုရင္ ႏွလံုးသားကိုေတာင္မွ ျပန္မလိုခ်င္တဲ့သူမို႔ . . . လြမ္းတယ္။ အမ်ားႀကီး လြမ္းတယ္။
ဒါပါပဲခ်စ္သူ။
ဒီေန႔ဆိုတဲ့ဟာေတြက ေကာင္းကိုမေကာင္းဘူး။
ကံဆိုတဲ့ငတ ကိုယ္နဲ႔ သဟဇာတကို မျဖစ္ဘူးကြယ္။
ဒီမ်က္ႏွာကို ဘယ္ျခံဳမွာ သြားဖြက္ထားရပါ့မလဲ။
ဒါပါပဲခ်စ္သူ။
BS
7th April 2011
Yangon
ယပ္ခပ္သူေတြ ေအးခ်မ္းပါေစဗ်ာ
ReplyDeleteနတ္အိုးကြဲ ၾကီးေ၇..
ReplyDeleteနင့္ကို လြမ္းတယ္ဟ...
ဘာလိုလိုနဲ ့နင့္ေမြးေန ့ေတာင္ ေ၇ာက္ေတာ့မယ္...
နင့္အိမ္မွာ သၾကၤန္ေ၇စိုစိုနဲ ့ဆန္ေခါက္ဆြဲ လာစားခ်င္တယ္ဟာ...
ေအးခ်မ္းေစ ကိုသစ္ကိုႀကီးေရ ...
ReplyDeleteမယ္အိမေရ...
ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ကေတာ့ သိပ္မနိပ္ဘူး . . . မနက္ ၃ နာရီေလာက္ကတည္းက ၀မ္းသြားတာ . . . လူကို အီဆိမ့္ေနတာပဲ။ သိုးေနတဲ့ ႀကံရည္ေတြကို ႏွေျမာလို႔ တြယ္ထည့္လိုက္တာ .. ဟီး။
ဒီႏွစ္ လြိဳင္ေကာ္မွာ ဇာတ္ဆင္ေတြ မေဆာက္ၾကဘူး။ အုန္းလက္စင္ေလးေတြနဲ႔ပဲ ၾကဲၾကတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ပ်င္းကပ္ကပ္ပါပဲ။
သၾကၤန္တုန္းက ငါ့အေမ ေရႊၾကည္လုပ္ေပးတယ္ . . . နင့္ကိုေတာင္ လြမ္းေနတာ။ နင္အရမ္းႀကိဳက္လို႔ေလ။
တစ္ရက္ ျပန္ဆံုတာေပါ့ဟာ။