ရထားေစာင့္ႀကီးဆီကေန စံပယ္ပင္ေပါက္ေလးတစ္ပင္ ၀ယ္ခဲ့တယ္။
ေနမထြက္ခင္ စံပယ္ပင္ေလး ပ်ိဳးမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ ကိုယ့္ၾကယ္ေလးကို ေက်ာခိုင္းလိုက္တယ္။
စံပယ္ပင္ေပါက္စကို တိုးတိုးေလး ေျပာျပေနမိတယ္။
``ဆုေတာင္းေတြမျပည့္တဲ့အခါ ဆုေတာင္းခံရတဲ့ နတ္မင္းႀကီးေတြလည္း မစားသာပါဘူးဟာ´´
``သိလား၊ ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲက ခုံတန္းေပၚမွာ ကိုယ္မ်က္ရည္၀ိုင္းေနခဲ့ဖူးတယ္´´
``အဲဒီေန႔က ေညာင္႐ြက္ေတြ အရမ္းေၾကြေနခဲ့တာေပါ့´´
``ကိုယ့္မွာ က်ဥ္းက်ဥ္း နက္နက္ စိတ္ကေလးပဲ ရွိရွာတာ´´
``လမ္းခုလတ္မွာမွ ဆံုၾကတဲ့သူေတြမို႔ သီလမလံုၾကဘူးတဲ့ေလ´´
``အိပ္မက္မက္ရင္းသာေလွ်ာက္ရရင္ ကိုယ့္ေျခလွမ္းေတြ သိပ္က်ဲတာပဲ´´
``အမွားတစ္ခုကိုပဲ ထပ္ခါတစ္လဲလဲ လုပ္တာထက္စာရင္ မထပ္ေအာင္ မွားေနတာက ပိုေကာင္းတယ္လို႔ ကိုယ့္ဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ လက္မခံပါဘူး´´
``တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ယင္ေကာင္လို ေကာ္ဖီပူပူထဲ ခုန္ခ်ပစ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕´´
ကိုယ္ ၿပံဳးေနခဲ့သလား ... စံပယ္ပင္ေလး။
ေျဖပါ . . . . .
ဒီလိုနဲ႔ စံပယ္ပင္ေလးစိုက္ရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။
ပန္းပ်ိဳးမယ့္ ကိုယ့္လက္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ . . .
မီးေတာက္ေတြ မီးေတာက္ေတြ မီးေတာက္ေတြ
ကိုယ့္လက္ဖ၀ါးမွာ
မီးေတာက္ေတြနဲ႔ . . .
ရင္ကြဲပက္လက္ ေလာင္ကၽြမ္းေနတဲ့ မီးေတာက္ေတြ . . . နဲ႕။
ကိုယ္ေလ . . .
ႏွေျမာလိုက္ရတာ ။ ။
BS
15 Oct 2011
8:30 pm
Ygn
love it!
ReplyDelete