ႏွင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ . . .

ႏွင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဆာင္းေခၚရာေနာက္ လိုက္ခဲ့သည္။

ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးတြင္ အျပစ္မရွိပါ။

အျပစ္ဟုဆိုလွ်င္လည္း ဘုရားသခင္မေဟာသည့္ ပညတ္အျပစ္သာျဖစ္မည္။

မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ပရမတၳ အျပစ္မျဖစ္ႏိုင္။

ႏွင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဆာင္းေခၚရာေနာက္ လိုက္ခဲ့သည္။

မနက္ခင္းမ်ားသည္ အလြန္ႏွေျမာစရာေကာင္းေနပါသည္။

ျမဴေငြ႕ေငြ႕၊ ေနေငြ႕ေငြ႕ ႏွင့္ ေငြ႕ေငြ႕ေလး ထိုင္လြမ္းေနဖို႔သာေကာင္းပါသည္။

ကိုယ့္အေတြးမ်ားသည္ ရြက္ေၾကြတို႔ကို ျမင္လွ်င္ ျဖိဳးျဖိဳးျဖစ္ျဖစ္ေၾကမြကုန္၏။

ခ်စ္သူ႕ပံုရိပ္သည္လည္း မနက္ခင္းေစ်းသည္ႀကီး၏ အသံႏွင့္ အတူ ေဝးသြားလိုက္ နီးလာလိုက္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ႏွင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဆာင္းေခၚရာေနာက္ လိုက္ခဲ့ပါသည္။

စိမ့္စိမ့္ေလး ခ်မ္းေနရေသာေၾကာင့္လည္း ေပ်ာ္ပါသည္။

ေျခအိတ္ေလးဝတ္ေတာ့လည္း ေပ်ာ္ရပါသည္။

လက္က်န္လျခမ္းေလးကိုျမင္ရလွ်င္လည္း ေပ်ာ္ရပါသည္။

မ်က္ႏွာေပၚ ရွပ္တိုက္ေျပးေသာ ေလေအးေလးေၾကာင့္လည္း ေပ်ာ္ရပါသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ႏွင္းသည္ ေဆာင္းေခၚရာေနာက္သို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး လိုက္ခဲ့ေလသည္။

ေခါင္မိုးပါေသာ ႏြားလွည္းမ်ားသည္ ပံုျပင္ျဖစ္သည္။

ေနမဝင္ခင္ ေျပးထြက္လာေသာ ၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္သည္ ပံုျပင္ျဖစ္သည္။

အေရွ႕အရပ္ႏွင့္ အေနာက္အရပ္ၾကား ပ်ာယာခပ္ေနေသာ အေရာင္ႏုေလးသည္ ပံုျပင္ျဖစ္သည္။

ကိုယ္သြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ခ်စ္သူအတြက္ ပံုျပင္မ်ားကို စုေဆာင္းေနမိပါသည္။

ပံုျပင္မ်ားကိုသာခ်မ္းသာေသာကိုယ္တစ္ေယာက္သည္ ႏွင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဆာင္းေခၚရာေနာက္သို႔ ေမ်ာလြင့္ လိုက္ပါခဲ့မိပါေတာ့သည္။

B.S

15th Nov 2011

Mandalay