ႀကိဳးရႈပ္တဲ့လႈိင္း

တိမ္းမည္းတစ္အုပ္

ငါ့ေနာက္ကို ၿပိဳဆင္းဖို႔ ေျပးလာေနၾကတုန္း . . .

ငါ့ကဗ်ာေတြထဲက မ်ဥ္းေျဖာင့္လိုလမ္းေတြ

အေ၀းႀကီးကို ထြက္ေျပးကုန္ၾကတယ္။

 

ဘယ္ဘက္နားထဲမွာ

ပုရစ္ငိုသံေတြ ခ်ာခ်ာလည္ေနတုန္း . . .

ညာဘက္နားက

ဖားေတြရဲ့ သံစဥ္နဲ႔ အလုပ္မ်ားေနေလရဲ့။

 

၀ါက်င္က်င္မီးေတာက္တစ္စံုနဲ႔

ငါ့အလြမ္းေတြကို

နင့္ကို လက္ေဆာင္ထည့္ေပးေနခဲ့တာ . . .

အခု ဘယ္ႏွစ္ဘ၀ေတာင္ၾကာသြားခဲ့ၿပီလဲ။

 

ဒီလိုနဲ႔ပဲ

ေႏွာင္တြယ္ျခင္းရဲ့ လႈိင္းလံုးေတြနဲ႔

၀ါယာႀကိဳးေတြလို ရႈပ္ေထြးရင္း

ငါ့ဘ၀က လမ္းေဘးမီးတိုင္ဆန္ေနခဲ့ျပန္တယ္ . . . . . ။                     ။

 

BS

3rd Oct 2009