လမ္းႏွင့္အျပန္

ထာဝရတရားတို႔သည္လည္း ထာဝရ မမည္ၾကေတာ့။

ႏွလံုးသားကို ဦးညြတ္ေနခ်ိန္တြင္ အခ်ိန္ေလယာဥ္ႀကီး ပ်က္က်ခဲ့ေလ၏။

မီးခိုးေငြ႔မ်ားျဖင့္ မည္းခ်ိတ္ေနေသာ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚသို႔ အတိတ္အက္အက္တို႔ ပရမ္းပတာ ရိုက္ခတ္ . . .

အဆင္းႏွင့္အခ်င္းသည္လည္း မီးလွ်ံေဝေဝဝါးဝါးမ်ားေအာက္တြင္ လြန္႔လြန္႔လူးလူး . . .

သူ႔ေမွာ္ရိုက္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ယုတၱိတန္ျခင္းအား ထိတ္လန္႔တၾကားက်ိန္ဆဲ . . .

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ သူ႔ေျခလွမ္းတေလွ်ာက္ ေရာင္စံုၾကယ္စင္မ်ားေၾကြေနပါလိမ့္ဦးမည္။

အညစ္အေၾကးအထပ္ထပ္ႏွင့္ အတၱတစ္ပိုင္း စိတၱဇအေရာင္ေအာက္မွာ မိုက္မဲရိုင္းစိုင္း . . .

ထိုစိတၱဇအေရာင္မ်ားတြင္မွ သူ႔အေပၚက်ေနေသာ အလင္းသည္ သိမ္ေမြ႔ ဝပ္တြား ပါးလွ် ႏူးညံ့။

ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအားလည္း ေမာ္ဖူးပါေလ . . .

ေနဝင္ငွက္မ်ားအားလည္း ပ်ံသန္းႏိုင္သည့္ အနမ္းျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ပါေလ . . .

အိပ္မက္နတ္သားတို႔အား ဓာတ္ႀကိဳးမ်ားျဖင့္ အထပ္ထပ္ရစ္ပတ္ပါေလ . . .

ညႏွင့္နီးသျဖင့္ အရိပ္တို႔သည္လည္း စိုထိုင္းေအးစက္ကာ ယိုင္ထိုးယိုင္ထိုးျဖစ္လာ၏။

ထိုသို႔ျဖင့္ အိမ္အျပန္လမ္းကို သူရွာေတြ႔ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။


BS
6:30 PM
2nd June 2011
Yangon