မေအးေသာ ခ်မ္းတဲ့ေန႔

လင္းတယ္လို႔ ေျပာၾကတဲ့ လမ္းသြယ္ေလး
တစ္လွမ္းၿပီးတစ္လွမ္း လွမ္းခဲ့ . . .
ေအးစက္စက္အိပ္မက္ေတြနဲ႔။

အမွန္ေတြအေၾကာင္းေျပာတတ္တဲ့
တခ်ိဳ႕ေလျပည္ေတြက နံတယ္ . . .
နင့္ဥယ်ာဥ္ေလးထဲက သစ္သီးေတြလည္း မစိမ္းေတာ့ဘူးေလ။

ဒီေန႔တစ္ညေတာ့
ေရညွိေတြနဲ႔စိမ္းေနတဲ့ အုတ္ၾကမ္းျပင္မွာပဲ
တေရးတေမာ အိပ္လိုက္ေတာ့မယ္။

ရြက္ေျခာက္အိုေတြ
လမ္းမေလွ်ာက္ၾကေစနဲ႔ . . .
ရင္ကြဲသံေတြ ဆူညံလြန္းလို႔ပါ။

ျမစ္ထဲေခ်ာ္က်တဲ့
အရူးမတစ္ေယာက္လို
သမာဓိ ဆိုတာေတြက ကမူးရွဴးထိုး . . . ။

ကမၻာၾကီးရဲ့ ၂၃ မိုင္ခြဲအကြာမွာ ဆြဲခဲ့တဲ့
ကယ္တင္ေရးစီမံကိန္းေတြေပါ့ . . .
လက္ေတြ႔က်က် လြဲတယ္။

ငါေျဖခဲ့တယ္ေလ
နဂါးဆိုေပမယ့္လည္း ၿပံဳးျပခ်င္တာေပါ့
အစြယ္တစ္ေခ်ာင္းက်ဳိးေနတာကိုပဲ မသိေစခ်င္တာ . . . ။

ေလတိုက္တဲ့ေန႔ေတြကို
ကဗ်ာပံုသြင္းရင္း
ငါ့မနက္ခင္းေတြ တစ္ေယာက္တည္း ခ်မ္းလိုက္ရတာဟာ . . . ။


BS
November 24, 2009
@ Wat U_Mong