Saturday, January 2, 2010

ဗီႏို

သူၾကြယ္ေတြတီးတဲ့ ဗံုသံ
ပါတီလို႔ ေခၚၾကတယ္။
ဖိတ္စာမပါလည္း ၀င္လို႔ရပါတယ္ . . . တဲ့
ေခါင္းကိုေတာ့ နည္းနည္းေလး ငံု႔ထားေပါ့ . . .

နင့္ရဲ႕
မွိန္ေမွာင္ေမွာင္အၿပံဳးတစ္၀က္ကေျပာတယ္
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကလြဲရင္ အားလံုး သူေဌးေတြ . . . လို႔။

နင္ၾကားႏိုင္ဖို႔ ငါ့အေျဖက
"I'm yours" သီခ်င္းသံနဲ႔
ေထြရာေလးပါးလြင့္
“ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္က စိတ္ ခ်မ္းသာတယ္ေလ” . . . ။

မိုးေပၚက ၾကည့္သူေတြေၾကာင့္
အိပ္မက္ေတြ မေျခာက္ျခားခဲ့သလို
ေျမျပင္က အၾကည့္ေတြေၾကာင့္လည္း
စိတ္ကူးေတြ မေမ်ာခဲ့ဘူး . . .
ၿပံဳးတတ္တဲ့ သာမန္ရိုးက် အၾကည့္ရဲ႕ေမးခြန္းက
ငါ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို အမြမြအစိတ္စိတ္ေခ်ခြဲ . . .
လူဆိုတဲ့ အတန္းအစားေတြ ကြဲၾကတယ္ . . . တဲ့။
ငါေမာင္းတဲ့စက္ဘီး
နင္စီးတဲ့ကား
အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ ျခားထားတယ္။

နင္လိုခ်င္တဲ့
အေတာင္ပံေတြရဖို႔
ခုန္ခ်ခဲ့တဲ့ ေခ်ာက္ကမ္းပါးမွာ
ငါ့ရဲ႕ လက္ေဆာင္္ေလး
အားငယ္ေနရွာေပါ့။

ဒါနဲ႔ပဲ
ကံတရားကို
သားေခ်ာ့ေတးဆိုျပရင္း
မနက္ျဖန္မွာ
နင္နဲ႔ငါ
Second Hand အိတ္ သြား၀ယ္ၾကမယ္ေလ။                        ။

BS
19:55
2 January 2010
Black Canyon, CM

6 comments:

  1. sooo creative
    I love this poem,sis
    really really love it.

    ReplyDelete
  2. ကၽြန္ေတာ္လာၾကည့္သြားပါတယ္ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ

    ReplyDelete
  3. အလြန္ၾကိဳက္သည္....

    ReplyDelete
  4. i also really love this poem bro
    da real feelin' & da real mood ;)

    ReplyDelete
  5. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ . . .

    ReplyDelete
  6. ေက်းဇူးေဘာ္ဒါႀကီး

    ReplyDelete