Sunday, October 3, 2010

ေဆာင္းေနတစ္စင္းနဲ႔ အလင္းထမ္းသူမ်ား

ေလပူေတြ တိုက္တယ္
တိမ္ေတြ အိပ္တန္းတက္ၾကၿပီ။
အေမွာင္ထုကလည္း ေခၽြးတစိုစိုနဲ႔ . . .
ငါပိုင္တဲ့ စိတ္ကူးေတြမွာ
ေနနဲ႔ေႏြ ဆိုတာက သပ္သပ္စီပါ။


ငါ့မ်က္ႏွာေပၚမွာ
ဆံစတခ်ိဳ႕နဲ႔ ကလူက်ီစယ္ေနတဲ့
ေနရဲ႕ေရာင္စံုအဝိုင္းေလးေတြ
ဖုန္တရွပ္ရွပ္ ရႈပ္ေထြးလို႔ . . .
ေဆာင္းက ေဆာင္းနဲ႔မတူတဲ့ေန႔ေတြေလ။


တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ
အဘိုးႀကီးေတြ ညေနေစာင္းမွာ
ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ ေသာက္တဲ့
အလိုက္ဖက္ဆံုး အျမည္းရယ္ပါ
အေရေတြ တြန္႔ေနေလရဲ႕။


ပခံုးမွာ အလင္းထမ္းသူေတြဆိုေပမယ့္လည္း
သူလိုကိုယ္လို ပါပဲ
အၿပံဳးကို ေရလံုျပဳတ္တတ္တယ္။
ရွမ္ပိန္ခြက္ကို ခပ္ျမင့္ျမင့္ေလး ေျမွာက္တတ္တယ္။
ၿပီးေတာ့ လမ္းလည္း ေပ်ာက္တတ္တယ္။


BS
6:30 pm
3rd Oct 2010
Ygn

1 comment:

  1. အၿပံဳးကို ေရလံုျပဳတ္တတ္တယ္ဆိုပါ့လား .... ကဗ်ာေလး ေကာင္း၏။

    ReplyDelete