စကား၀ါ ပလႅင္ေပၚတြင္ရွိေသာ ဘာအပြင့္မွန္းမသိသည့္ အျပာႏုေရာင္ဖဲခ်ပ္ေလးကို ခ်စ္သူဟုေခၚပါသည္။ ခ်စ္သူ၏ ေျခရာမ်ားသည္ တိမ္ပြင့္တိမ္အုပ္တို႔တြင္ ကူးခပ္ေနေသာ ေရာင္စံုပန္းခ်ီကားမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ခ်စ္သူေရးေသာ ကဗ်ာမဆန္သည့္ စာေၾကာင္းေလးမ်ားသည္ ၾကယ္စင္တစ္ရာကို ယိမ္းကေစေသာ လကၤာသြားပါးပါးေလးမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ တစ္ရက္တစ္ျခား ကမၻာႀကီး က်ဥ္းက်ဥ္းလာျခင္းမွာ ခ်စ္သူၿပံဳးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ခ်စ္သူႏွင့္ ႏွင္းပြင့္မ်ား အိမ္ျပန္လာေသာတစ္ေန႔တြင္ ဆံုေတြ႔ႏိုင္ရန္အတြက္ အိပ္မက္မ်ားကို ေၾကာ္ေလွာ္ခ်က္ျပဳတ္ရပါသည္။ ခ်စ္သူစိတ္ညစ္ေသာေန႔မ်ားတြင္ သက္တံ့ႀကီးပင္ ေႏြရာသီဖုန္မႈန္႔ဆန္ေနတတ္ပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ခ်စ္သူ၏ မနက္ျဖန္မ်ား ႀကီးက်ယ္ခန္းနားေစရန္အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားအား မၾကာခဏ ဂ်ီက်မိေနပါေတာ့သည္။ ။
(BS)
woooow
ReplyDeletewonderfullllllllll.............
sooo sweeet
sis ta kal article yay lo ya nay pi
yay par lar sis yar
I can't wait to read it
thanks a lot bro :D
ReplyDeletei don't think so bro, if i write a long one, i m sure dat it gota b boring :D
Actually, one of my friends comment this 1 & told me that i'm quite chasing after words :P